Bartkowi (sajonara)

pokrętnie i  w formie

dość nieoczekiwanej

wyrwana zostałam

nie do tablicy

i ty Piotrze wciąż

idealistycznie wierzysz

że nie ma dziwadeł

których nie można wyleczyć

podam ci setki ich słów

nie wierzę że ktokolwiek 

im pomoże

deszczowa nie-piosenka

czwarta rano

żałuję że świt dzisiejszy

jest taki smutny

krople deszczu

uderzając o parapet i szyby

wzbudzają nostalgię

i tak smutno

brak GM

wiem to tylko chwila

błysk 

i znów wspomnienie

ubika-Piotra w recenzji

opowiadanka Tomka Z.

jak to odległe

byłam wtedy pijana Tomkiem

zauroczona całkowicie

spaprałeś to Tomaszu

nawet dotyk twego działa dziś

tak inny

gdzie miś którego bezwiednie głaskałam

może za parę dni (w końcu Czarkowi też wyrwałam się)

utrata pamięci

być może tylko to 

nam zostało

zastrzyk z nieświadomości

i tylko ten twój klekot we mnie

czy umiem zmienić parametry

moich fal

skierowanych przez tyle lat

na odbiór ciebie

żale- nie moje

rzucasz mi w twarz

czarne serce

gdzie czułość i miłość kobieca

bezwzględna i bezduszna

no proszę

wyrodzona od tysiąca

nie można nawet ukruszyć

serca z kamienia

ale poczekaj

podepczę serca innych

za karę

i w złości

pożegnania (z Grzesia nieobecnością)

osamotnienie

choć może i dobre

na chłodno zrobiłam ruchy

niezbędne

wśród tłumu

ludzi i myśli

skierowanych do nich

miałabym trudniej

a tak

proste cięcie

Grzesiu...ech

czuję się samotna

duchowo

wiem że wrócisz

odmierzam dni

ale jak sierota

stoję na peronie

swojej duszy

czekam

to inne uczucie

bo świadomość

że nie będę miała twego słowa

jeszcze przez tyle dni

to pierwszy raz

od tylu lat

jestem pusta?

a raczej inaczej

pełna rozterek

komu pozwierzam się

nie wiedziałam  jak bardzo

jestem uzależniona

żale

to jeszcze świeże

z jednej strony lekki ból

ale z drugiej wiem

w takim stanie

wiersze wychodzą prawdziwie

z trzewi

czasami próbowałam

w szczęścia blasku

wzniecić takie doznanie

nigdy nie wyszło

tylko cierpienie

oczywiście nie jakieś wielkie

bo moje asekuranctwo

ale wiem

kilka dni

i  minie gorzki

posmak zamkniętej  bramy

zakończenia dróg (NS TS)

byłam taka pewna

zanim

pamiętać będę tylko dobre dni

a jednak

zakończenie zawsze rzutuje

na wspomnienia

mimo wszystko reminiscencja

przyprawiona jest ziarnkiem goryczy

i tylko to przekonanie

nic nie dało się uratować

pociesza

NS- koniec

nigdy przez myśl mi nie przeszło

a jednak

to ja zerwałam pomimo

że tysiąc razy prosiłam go

że jeśli zechce odejść

niech powie

jego niedowierzanie

do teraz sądzi że to mój blef

gierka

poza

nie chcę nawet prostować tego

jego świat nie jest moim światem

rozłaziło się nam od 

jakiegoś czasu

nie zauważył

może nie chciał

a może próbował

głupotą to zatrzymać

jak wcześniej TS

obaj zamilkli

gdy powiedziałam ostateczne pa

no nic

pomimo

skupię się na tym co już po

za jakiś czas

Im (NS-Piterowi-Tomkom)

to nie tak

wszystko źle

cały świat

walczy o

spokój w

ciszę nad

rozum daj

nawet mu

nie wiem do

kogo gnać

wołać o

wieczny sen

Boże broń

ulecz ich

chory ten

tamten też

oddal mnie

od ich głów

szkoda słów

moich słów :(

Aleksowi

rodzaj ludzki powiadasz do odstrzału

wymierający gatunek

wydzielina i kał tego świata

ale czy zwierzęta są w czymkolwiek lepsze

lub rośliny

może wysadź w powietrze całą planetę

z sobą włącznie

nie jestem ekstremistyczna

na pewno nie

poznaj mechanizmy ludzkiego postępowania

zrozum samego siebie

i wtedy  powiedz- jestem ponad

TG vs Piter and others

proste relacje

słowa bez podtekstów

leczę siebie?

a może tylko normalnieję

przy tobie

po tamtych dziwnych

coraz bardziej utwierdzam się

w przekonaniu

że dziwactwa twoje przy innych

to bajka

dziecinne gry

i wciąż usiłują mnie zarazić

chore imaginacje

dusze z grymasem

i kto im pomoże 

na pewno nie ja

ani Bóg Ojciec na niebiesiech

i  tylko pytam

gdzie są ci 

co powinni wnikać

w ich wnętrza

NS (zaniechanie)

rozumiem właściwie wiele

pojmuję choć czy przyzwalam

czy wiedza mi w czymś pomoże

w zamęcie tych twoich chceń

już nie wiem czy twoje stany

są dobre czy może złe

zawieszam nasze lubienie

zabieram i dotyk swój

nie proszę - nawet i nie chcę

za dużo mieszania w nas

ten układ nam się wypalił

na inny go zmienić strach

i milczę - nawet nie mówię

dość słów a czyny gdzie

i tylko w cichości swojej

rozmyślam nad duszą twą

za prosto ci było - trudno

wydziwiasz (swój chory świat?)

nie pójdę tam razem z tobą

na piekło już nie stać mnie

NS (z Piterem w tle)

tak czy tak

odmierzam czas

w sumie nie muszę

czekać czy trwać

ta obojętność może zadziwia

ale czy warto przyspieszać gonić

mówisz stoicyzm

piszesz mój cynizm

czekam  - nie czekam

trwam?

tylko żyję

periodically (pl ver)

w zamyśle jestem utkana ze snu

ze słów przeczuć i mgieł

zero cielesności a przecież

w cichości duszy trwam

tu i teraz 

z krwi i kości

to trudne dla ciebie

ale 

nie tylko mój umysł 

masz na myśli

dając mi swoje słowa

Cyklicznie :)

in your concept Im woven from a dream 

from words feelings and mists 

Zero physicality and yet 

Im staying in quietness of the soul 

here and now 

from blood and bone 

it difficult for you 

but 

not only my mind 

you mean 

give me your word

Mister P (be continued)

can you stand by me

once

as a spirit or feeling

I'm still waiting for your silence

maybe tomorrow

I will be happy your strength

maybe

im staying

whether the day will come

who knows

even you are not God

Panu P. - cdn

  może staniesz przy mnie

kiedyś

jako duch albo przeczucie

ja wciąż czekam na twoją ciszę 

może jutro

będę szczęśliwa  twoją   siłą

może

trwam

czy nadejdzie ten dzień

kto wie

nawet ty nie jesteś Bogiem

For Mister P. (znów)

angel weep over your soul 

in silence and solitude 

think about you 

I read your letter in focus 

I watch from all sides 

sometimes, I wonder the complexity 

the human soul 

you're a perfect case 

Who sent you to me 

I met Satan hell 

someone inside 

whether God would have started 

help the suffering

i znowu Pan P. (again)

anioł zapłacze nad twoją duszą

w ciszy i odosobnieniu

pomyśli o tobie

w skupieniu czytam litery

oglądam z wszystkich stron

czasami dumam nad złożonością

ludzkiej duszy

jesteś idealnym przypadkiem

kto mi ciebie zesłał

szatan bym poznała piekło 

we wnętrzu kogoś

czy Bóg bym zaczęła

pomagać cierpiącym

Panu P. (for ever)

chcesz zburzyć mój porządek

i czemu

harmonia idealna

brak trosk tych poważnych

to boli

ale jaki powód

że moja wesołość

cię drażni

wiem

są ludzie-kruki

należysz do nich

nie zmienię tego

nawet jeśli

doczepię ci

aniele skrzydła

komuś

w tym wazonie od ciebie

wkładam wciąż nowe kwiaty

wspominając te chwile

które już są za nami

niemożliwe a jednak

już straciłam nadzieję

że pisana nam przyszłość

skoro nie chcesz/nie możesz

dni mijają jak we śnie

nawet  łóżko jest martwe

zero śmiechu i żartów

bo bez ciebie to nie to

i tak trwam niczym róża

co podcięta wyblakła

zero we mnie kolorów

coraz mniej we mnie ciepła

nie roztrząsaj - nie warto

to mi minie - wiem o tym

choć już rok prawie przeszedł

w moim sercu cierń róży...

5 rano (22.04) - świt

zwątpienie przychodzi o północy

bo o świcie nowa nadzieja

szczególnie

gdy słońce i ptaki

konkurują w mojej duszy

kto lepszy

i tylko wciąż patrząc w ich wnętrza

zastanawiam się 

czy ja żyję na innej planecie

Piterowi (no cóż... )

mogło być tak prosto

relacje i chcenia

rozmowy i szczerość

ale to nie w waszym stylu

zawikłać jak najbardziej

a potem

dziwić się że wszystko

jest takie skomplikowane

wciąż ci mówię

bądź dzieckiem

uparcie tkwisz

w swoim piekle

powroty (NS,KP ...)

jak bumerangi wracacie

nawet jak już postawiłam krzyżyk

tylko jednego nie rozumiem

czemu w tej samej chwili

i w czasie gdy próbuję

ustawiać się z innymi

zawieszanie i wahania

po co

poczekam

na odpowiedzi

6 rano (gdzie ten Piotr?:)

rozważania - czasem lubię

skoro świt gdy cisza taka

że śpiew ptasi tylko słychać

i mojego serca bicie

moje tchnienia ledwo wyczuć

moje myśli - czy ogarnę

tyle słów na czubkach palców

i ci oni w dali tylko

NS &JB&inni (Piterze przybywaj)

czy chcę wiedzieć

jak bardzo

mogę cię zniewolić

jakie czyny

bym stała się jędzą

tyle serc chce bym

je podeptała

czemu powiedz

pragnienia

aż takie

coraz więcej tych niewolników

co chcą bym im krew utoczyła

kogo pytać że wokół ich mnóstwo

a ja dumam i dumam - czy inni

są na świecie oprócz tych maso

czy ja trafię na kogoś kto nie chce

zawiązania mu oczu i ciała

to dziwaczne 

być może ... poczekam

NS - czy będzie dalszy ciąg (który raz)

świat nam płacze i szlocha

czy przez łzy znów zobaczysz

tęczę na horyzoncie

lub słoneczny krajobraz

nic pewnego kochany

nawet moja tęsknota

owszem mogę udawać

że jedynym mi jesteś

nie zawiążesz mi oczu

sobą ciałem  tkliwością

i tak z całych sił pragniesz

zamknąć mnie w swojej dłoni

tak motamy się ciągle

ja uciekam ty gonisz

albo czekasz aż wrócę

tak... czasami w zabawie

zmyślę moje pragnienia

moje jakieś uczucie

ty to bierzesz za złoto

i już pewien swojego

mija chwila - zdziwienie

twoje że znów umknęłam

i znów czekasz - naciskasz

i znów biegam po trawie

Kazikowi

romantycznie i słodko

mów mi czule choć wcale

nie uwierzę w twe słowa

ale chcę takiej gry

wszystko będzie zmyślone

nawet ja nawet ty

od początku do końca

wiem - zabawa to tylko

bo oboje to wiemy

twardo na ziemi  stąpasz

i ja także lecz czasem

i potrzebna ułuda

Wahanie

wymyślę sobie kogoś

od a do zet

jaki będzie 

cechy

wygląd

pasje

a potem będę o nim śnić

tylko co na to moi realni

oto dylemat

NS (zastój)

zatrać się proszę

w tu i teraz

tak przeszkadza mi

twoje myślenie

czemu nie skupisz

się na doznaniach

niczego więcej

nie oczekuję

a ty wciąż rozmyślasz

ile jeszcze będziemy

jak długo

czy się nie zakończy

i po co

nie wiem

Większości ;)

nieskończenie dużo światów

w ten mam wejść czy może tamten

zadziwienie ile barw wciąż

odnajduję w czyjejś duszy

lubię bardzo kolorowe

ale gdzie ich szukać - nie wiem

te ciemniejsze i wariackie

są najczęściej spotykane

drążę czyjąś i już nie wiem

czy prostego nie ma człeka

co logicznie i dość prosto

myśli czuje i nie waha

przed otwarciem - przed poznaniem

większość broni mi wejść w siebie

mówią - wchłoniesz nas - co wtedy

zatracimy tożsamości

to dziwaczne - choć rozumiem

tych co w sobie mają zero

myśli i rozważań - wtedy

jest wskazane udawanie

bo inaczej czym przyciągną

jeśli nie są tajemnicą

której nie ma tak na serio

ot - maseczka - nic poza tym

Pawłowi (w trakcie pisania z nim)

w pamięci suchość warg spieczonych

kurz wdziera się do każdej szparki

ja tylko myślę - łyk daj wody

albo twe usta pełne żaru

napełniasz mnie swym pożądaniem

jest tak gorąco - czy my w piekle

obejmij czule zanim zasnę

i zabierz na wyżyny szczytów

nie pozwól by nas czas obwinął

niczym całunu biel lub szarość

nie pozwól zgasnąć owym ogniom

jeśli potrafisz - dam ci siebie...

komuś ...

ponad horyzontem widzisz tylko chmury

czarne granatowe czasami i białe

zastanawiasz się wtedy czy warto cokolwiek

skoro zmiecie z powierzchni czas nas wszystkich wkoło

mówisz mi "bądź mi miłą

bo nie będziesz na wieki

tak ponętna atractiv

wykorzystaj mnie teraz"

a ja dumam  i myślę

czy dla twego kaprysu

chwilowego napięcia

chcę oddawać ci siebie

for Naron (ver eng)

perception of me 

by sections of my body 

is the instrumental 

I do not think even 

whether men like to be 

treated as coating 

maybe some 

even I do not believe 

be you understood 

what you write

Naronowi (Trouble Man)

postrzeganie mnie

poprzez skrawki ciała

to takie instrumentalne

nie sądzę nawet

czy mężczyźni lubią być

traktowani jak powłoka

może niektórzy

nawet nie wierzę

być zrozumiał

to co do ciebie piszę

Tomkowi G. (no tak...)

nie wiem nawet czy śnię ci się 

co noc

wszystko w przeczuciach i imaginacji

zero pewności

a jednak

właściwie nie wiem po co

trwamy

bez przyszłości

w zawieszeniu

ja tu ty tam

oboje nie chcemy niczego więcej

a może  to ja narzucam

nasze stany

jestem jak wyspa

liżesz mnie swoimi wodami

ale czy pochłoniesz

choć skrawek ziemi

Tomkowi G. - czerń twoich oczu

w ciemnej tonacji tonę

w twojej czerni oczu

chwilowo jestem w piekle

czy studni

ciągle dumam czemu nie ma dna

w twoich czeluściach

czasami czuję

że zapatrzenie

spowoduje pustkę

wyrywam się

dalej jestem tylko sama dla siebie

Tomkowi G. (ale nie Gro)

kłopoty zaczną się gdy mnie dotkniesz pełną dłonią

na razie jest bezpiecznie

choć z drugiej strony pięć lat 

i wciąż nie masz śmiałości

ująć mnie sobą

ja nie pomogę

choć czasami odkrywam siebie

przed tobą jak  bezbronna

nie wykorzystujesz tej słabości

a ja

znów przywdziewam pancerz

ta gra

my w niej

grajmy dalej

Grzesiowi - łał (nie sposób inaczej)

to już było proszę pana

wiem nie z tobą

lecz mnie nudzi

powtórkowa ma znajomość

z kimś jednakim

kogo znałam

czemu często powtarzalność?

czy zwyczaje mój Grzegorzu

są podobne tak jak mówisz

wciąż się bronię przed przyznaniem

racji tobie - skąd masz w sobie

tyle prawd życiowych przecież

żyjesz na tym świecie tyle

co ja - nie wiem jak rozumieć

twoje znanie - czy wszechrzeczy

niczym Bóg wydajesz sądy

o naturze męskiej  żeńskiej

ja nie wierzę lecz po jakimś

czasie znów wynika jednak

że twa  racja do mnie wraca

po miesiącu latach roku

i mi tylko się kołacze

czy sugestią na mnie wpływasz

jak czasami szepczesz w ucho

nie rozważę tego skrycie :(

Rafałowi (just past)

kilka zgrzytów i mój miły

zakończyliśmy niemiły

układ jakiś

pełen dąsów

z twojej strony

mało chwili?

mogło byś przyjemnie nawet

lecz co zrobić twa natura

jest pokrętna i dziwaczna

nie rozumiem ludzi z Białej

Góry jak to mówi Piter

stok czy góra

jeden ciort

ja cię żegnam

idę stąd...

Tomkowi O.----o nie ( z NS w tle)

ciągłe rozterki

szukam nie  szukam

tęsknię nie tęsknię

fakt - ja nie szlocham

nigdy nie kocham

serce z kamienia

jeśli pretensja

to nic nie zmienia

i pozostawię

tego bądź pewien

skoro niedobrze

bądź zdrów - bo w niebie

my się we dwoje

już nie spotkamy

nie wiem  dlaczego

chcesz  jakiejś karmy

ode mnie w sensie

leczenia twego

ja jako siostra ?

wybacz kolego

nie nie poradzę

na to kochanie

że niecierpliwie

ciebie ogarnę

i kilka razy

będę czy twoja?

ty już układasz

nam scenariusze

\przystopuj proszę

ja tu pasuję

Piterowi (6 rano-17.04)

w międzyczasie trwam

sama w jedności

nie jestem pewna

czy chcę być kawałkowana

przez twoje pragnienia

setki słów

tysiące liter

a wciąż tkwimy

w tym samym miejscu

mówię pat

a ty usiłujesz jeszcze grać

Chcenia (nie moje)

nawet jeśli jestem czyjaś

chwilowo

nie wiem czemu ktoś

uważa mnie za własność

gdzie tkwi błąd w moim myśleniu

przecież jestem sama sobą panią

miałabym być czyjaś

bo ktoś ma  kaprys

mieć mnie  ot tak

jak przedmiot

którym można się chwalić

albo odłożyć

po jakimś czasie

lata po (Czarkowi)

minęło tyle lat

wiem

niezamknięta sprawa

od ciebie zaczęło się

moje zadziwienie

mój niepokój

moje odczuwania

od tamtej pory

pomimo

setek sytuacji

wciąż czekam

że kiedyś

w przechodniu

poznam ciebie

NS KP TP - może jeszcze ktoś?

w ciszy nocy

na pograniczu

snu-jawy

czas

gdy ciało wspominając

ciepło pościeli

zaczyna przywykać

do chłodu poza łóżkiem

gdy umysł

z marzeń sennych

uplecionych przez otumaniony jeszcze umysł

zaczyna funkcjonować według realnych zasad

w tym  momencie

może i kocham

kogoś ze snu

bez twarzy i ciała

może 

tak łakniesz mojej miłości

nie ty jeden

do czego wam

moja wariacja

na waszym tle

Piterowi - powiedzmy że inne cele mamy

niekoniecznie

pomimo że wierzysz

że mnie uwikłasz

w jakiś układ

nie sądzę

bym kiedykolwiek chciała

ot to tylko

rozmowy faramuszki

nic na poważnie

przebacz

NS - rozterki

na szczycie góry

z tobą w ramionach

jest super

uczucia wzbierają

na kształt miłości

bo bliskość 

bo  przytulanie we śnie

bo czułość

zrozumienie

wszystkie pozytywne uczucia

kumulują się

gdy jesteśmy razem

i tylko jedna myśl

kołacze mi po

nie chcę byś mnie zawłaszczył

jestem odrębnym organizmem

nie wchodzę w symbiozę 

tylko czasowo

będę udawała

nie chcę stracić

ale 

czy wtedy to ma sens?

zakończone układy

TS - no cóż

mogę być z pokręceńcem

póki mnie bawi

powtarzalność durnot męczy jednak

i tak wytrwałam długo

z uwagi na jego  kaprysy

nie wiem na co liczył

w sumie to nieistotne

i nawet nie wiem 

czy ta znajomość mnie czegoś nauczyła

może tego że czasami nie warto

bawić się kimś na siłę

KP - a jednak

zmęczenie materiału

wciąż przekonuję się

że nieszczerość onych

powoduje rozstanie

brak naturalnych objawów

jakim jest bezpośrednia normalna rozmowa

no cóż

ja nadstawiam się

udaję głupią

obserwując i badając

czekam

gdy nie ma nadziei

kończę

bo co mogę

z ludźmi w maskach

Piterowi - nie wiem czy nie początek końca

różnorodność doznań

nie zrozumiesz tego

ograniczony do kilku

może jednej

może żadnej

w twoich strofowaniu mnie

wyłazi

twoja miałkość

twoja podskórna zazdrość

o moje szczęśliwe dni

nigdy nie pojmę

czemu ludzie

zamiast się sami  bawić

z upodobaniem

z zawiści kopią

bawiących się